Twee opiniestukken uit universitaire hoek over opslaghysterie

In de Volkskrant en Trouw verschenen opiniestukken over de opslaghysterie in Nederland. Het ene stuk gaat over de opslag van biometrische gegevens in een centrale databank in het kader van de recent aangenomen wetgeving rond het paspoort, het ander over de aankomende wetgeving voor de bewaarplicht.

In het artikel 'Biometrische database is levensgevaarlijk' in Webwereld wordt verwezen naar een opiniestuk in de Volkskrant. Dit opiniestuk is niet online te vinden. Webwereld schrijft: Uit universitaire hoek is er forse kritiek geuit op de door de politiek goedgekeurde biometrische paspoortdatabase. "Levensgevaarlijk", oordelen ze.

"Met de gekozen versleutelingstechniek is het mogelijk om uit de digitale informatie de vingerafdruk te reconstrueren. Levensgevaarlijk, aangezien een gestolen database zo de vingers van 16 miljoen Nederlanders op straat legt en het dure systeem in één klap onbruikbaar maakt", zo schrijven diverse onderzoekers van de Universiteit van Tilburg, de Radboud Universiteit Nijmegen, de Universiteit van Twente en de European Biometrics Group in een opiniestuk in de Volkskrant.

Ook in Trouw verscheen een opiniestuk. Uit het stuk, ondertekend door een groot aantal ICT-hoogleraren:

Er zal opgeslagen worden met wie je wanneer en waar belt, sms’t of mailt. Hierdoor kunnen al onze privé contacten via elektronische communicatiemiddelen, tot een jaar na dato, worden geraadpleegd of doorzocht, als de overheid dat nodig vindt. Van de EU moeten deze gegevens tussen 6 en 24 maanden bewaard worden. De regering stelde eerst 18 maanden voor, maar de Tweede Kamer bracht dit al terug tot 12. Aan de Eerste Kamer is nu de taak dit verder te beperken tot 6 maanden, het minimum dat Brussel de lidstaten toestaat.

Belangrijker dus dan het aanleggen van zinloze grote databanken is het passend reageren op de gevallen waar het om gaat. Daar is ouderwetse professionaliteit voor nodig, met gerichte aandacht voor de zaak zelf. Daar moet de nadruk op liggen, en niet op het van achter een bureau doorploegen van gigantische hooibergen bestaande uit 98 procent spamberichten. De politie heeft al vele zeer verregaande opsporingsbevoegdheden ter beschikking (zoals tappen, infiltreren, observeren) met ingeval van terrorisme en georganiseerde criminaliteit slechts lichte voorwaarden. Het bewaren van grote hoeveelheden gegevens blijkt technisch en organisatorisch heel moeilijk te zijn. Bijna dagelijks rapporteren de kranten over het verlies van gevoelige data, zoals het verschijnen van weer miljoenen creditcardgegevens op het internet, of het verlies van twee cd’s met de gegevens van alle kinderbijslaggerechtigden in Engeland. Geen enkele organisatie is in staat gebleken om gegevens langdurig adequaat te beschermen.

Deze opslagwaanzin moet zo snel mogelijk verdwijnen. Als de Eerste Kamer zich hierin geen onafhankelijke chambre de réflection toont, de rug niet recht houdt en zich laat leiden door partijpolitieke overwegingen, laat ze ons zien dat ook in Nederland een constitutioneel hof hard nodig is.