Parkeerbeheer Amsterdam: behalve boete niets op papier

Afbeelding van citionsblog.nl

Het bedrijf dat in Amsterdam het parkeerbeheer uitvoert, zegt niets op papier te hebben staan over de beveiliging van en de toegang tot de gescande kentekens.

Ook in deze serie: de landelijke database met kentekens waarvoor een parkeerkaartje gekocht is, de auto voor de automatische controle van de kentekens van geparkeerde auto’s, de bewaartermijnen volgens de privacyvoorwaarden en de échte bewaartermijn van de gegevens.

Het parkeerbeheer in Amsterdam is in handen van Cition. Handhaving is hier grotendeels geautomatiseerd. Dat betekent dat niet alleen wordt bijgehouden waar auto’s rijden, maar ook waar ze stilstaan. Laatst sprak ik eens een chauffeur van een Cition “scanauto”. Hij vertelde me:

Cition rijdt rond met auto’s met daarin een groot aantal camera’s. Van alle geparkeerde auto’s wordt een foto gemaakt. Het systeem herkent vervolgens het kenteken en dat wordt opgezocht in een database. Als een kenteken daarin voorkomt, is via een vergunning of een betaalautomaat betaald voor het parkeren. Als het kenteken er niet in voorkomt, worden het kenteken, de foto én de locatie verzonden naar enkele scooters die in de buurt van de auto rijden. De chauffeurs van deze scooters zien op een kaartje op een apparaat waar ze heen moeten rijden. Op de opgegeven locatie controleren ze of er bijvoorbeeld niet een speciale vergunning onder de vooruit ligt. Is het “parkeerrecht” niet betaald dan wordt met een tweede apparaat een parkeerboete uitgeprint. De auto kan tot 1.300 kentekens per uur scannen.

De chauffeur kon niet langer stilstaan om er nog meer over te vertellen. Maar het verhaal maakt natuurlijk wel nieuwsgierig: hoe worden de gegevens verzonden, hoe worden ze beveiligd en wie mag er bij? Met een beroep op de Wet openbaarheid van bestuur heb ik Cition een gevraagd om alle documenten openbaar te maken die gaan over de functionele kenmerken van het systeem (aantal auto’s, snelheid van scannen, foutmarges en dergelijke) en over de verwerking van geregistreerde gegevens (waar worden de gegevens opgeslagen, hoelang worden ze bewaard, hoe worden de geregistreerde kentekens beveiligd, hoe vaak heeft politie gegevens opgevraagd).

De beslissing op dat verzoek was bedroevend. Cition verwees naar het artikel Het alziende oog van de scanauto en naar de website van een fabrikant. Verder gaf Cition nog anderhalve pagina met “informatie”. Veel staat er niet en wat er in staat is soms ook nog eens fout (“De gescande nummerborden worden daarna via GPS door een database heen gehaald”) of  spreekt elkaar tegen (“Scans van kentekenplaten worden elke nacht gewist […]” en “Als [parkeerrecht is betaald], worden de kentekens niet bewaard.”)

Twee documenten, de Manager Handleiding en het Storing & Digitaal Logboek, wil Cition geheim houden omdat vanaf volgend jaar het parkeerbeheer in de gemeente wordt aanbesteed. Verder zegt het bedrijf niets op papier te hebben over de werking van het systeem, de beveiliging van de gegevens en hoe vaak, bijvoorbeeld, de politie die gegevens heeft opgevraagd.

Curieus he? En ja, ik heb bezwaar aangetekend.