Locatie camera’s langs openbare weg blijft geheim

Schermafdruk Google Streetview van geheime locatie camera

Ook al kan iedereen de camera’s langs de openbare weg zien, het overzicht blijft geheim in het opsporingsbelang.

Sargasso publiceerde een maand geleden een ongetwijfeld zeer incompleet overzicht van toezichtscamera’s waarmee ons doen en laten in de gaten wordt gehouden. Zo’n overzicht samenstellen is heel veel werk, want de beheerders van de camera’s doen er vaak geheimzinnig over. Dat geldt ook voor de gemeente Utrecht, dat haar Google Maps-bestand met toezichtscamera’s, na een verzoek van mij, niet openbaar wilde maken.

De gemeente honoreerde mijn verzoek bijna helemaal. De gemeente verstrekte onder meer lijsten met een beschrijving van de locatie van de camera’s (hier, hier, hier en hier). Soms is de locatie aangeduid met een straatnaam, soms met een kruispunt van straten en soms met een straatnaam met huisnummer of de naam van een winkel. De beschrijvingen zijn in ieder geval zo nauwkeurig dat de meeste camera’s vrij eenvoudig in Google Streetview zijn op te zoeken. Zie hier, hier, hier, hier, hier, etc. Of hier. Maar het Google Maps-bestand, waarin eigenlijk hetzelfde staat, wilde de gemeente niet openbaar maken.

En de rechter is het eens met de gemeente:

Het aan eiser verstrekte jaaroverzicht bevat niet de actuele en exacte locaties van de camera’s, zoals die in het Google Maps bestand zijn opgenomen. Het is dus niet zo dat – zoals door eiser is gesteld – verweerder reeds tot openbaarmaking van de betreffende informatie heeft besloten […].

De camera’s worden ongetwijfeld af en toe verplaatst, maar dat betekent niet dat het wél verstrekte overzicht heel erg inaccuraat of verouderd is. Maar, los van de vraag of de informatie al openbaar is gemaakt, is de rechter ook van oordeel dat het belang van opsporing zwaarder moet wegen dan het belang van openbaarmaking:

De rechtbank is met verweerder van oordeel dat openbaarmaking van de actuele en exacte locaties van de camera’s in het onderhavige geval de opsporing en vervolging van strafbare feiten en inspectie, controle en toezicht door bestuursorganen kan belemmeren. […] De rechtbank is van oordeel dat verweerder zich in redelijkheid op het standpunt heeft kunnen stellen dat [dat belang] in zoverre zwaarder weegt dan het belang van de openbaarmaking en dat hij openbaarmaking van die informatie […] in redelijkheid heeft kunnen weigeren.

Daarmee gaat de rechter voorbij aan het feit dat juist van de bekendheid van de locaties een preventieve werking uitgaat, zoals ik rechter ter overweging meegaf. Overigens maakt de rechter wel duidelijk dat de gemeente niet op het laatste moment met nieuwe weigeringsgronden mag aankomen:

Met betrekking tot de gehanteerde weigeringsgronden merkt de rechtbank op dat verweerder ter zitting voor het eerst heeft aangevoerd [onevenredige benadeling van betrokkenen] zich verzet tegen verstrekking van de actuele en exacte locaties van de camera’s. Nu de weigering met betrekking tot Google Maps bestanden in het bestreden besluit niet is gebaseerd op deze weigeringsgrond, gaat de rechtbank aan beoordeling van de juistheid van de weigeringsgrond voorbij.

Wat nu rest, is handmatig de camera’s uit de overzichten opzoeken en overnemen. En desnoods een rondje over de bedrijventerreinen in Utrecht de actuele locaties verifiëren.